تبليغاتX
بانوی بیدل

...

 

گیرم که می زنید

گیرم که می برید

گیرم که می کشید

با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟

                                                        بانوی بیدل در ایران فیلتر شد.

                            پس به ناچار به خانه ی اول بازمی گردیم.

                                       banoyebidel.blogfa.com

نوشته شده توسط . بانوی بیدل . در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 5:17 | لینک ثابت |

 

                                                                         banooyebidel.blogfa.com

                                                                         دلم غروبی است

                                                                        و اندرونم غوغایی

                                                                       در غبار تنهایی من

                                                                      جشن میلاد فرزندان شب پره هاست

                                                                       در شبهای تنهایی من

                                                                     هر شب

                                                                     افریته های بدگل

                                                                        از خشم عاشقانه هایم

                                                                           برایم طناب دار می بافند

                                                                   آری

                                                                     تنها از خشم دلنوشته هایم

                                                                  افریته های بدگل

                                                                  گلویشان آویزان حقارتهاست

                                                                  آویزان نادانیها

                                                                  افریته های بدگل

                                                                   با مغزهای گندیده

                                                                     در جامه های بی کسی

                                                                  افریته های بد گل

                                                                     که طرح نورو لبخند

                                                                   همیشه از ارتفاع اندامشان فراریست

                                                                  افریته های بدگل

                                                                    که در اندرونشان کرمهای توهم می لولند

                                                                           که نه مفهوم ناشتا می دانند

                                                                                    نه سیر بودن را

                                                                    افریته های بدگل

                                                                      نه روز تولد می دانند

                                                                            نه جشن تولد دارند

                                                                             و نه گلچین بوته ی لبخندند

                                                                     اما همیشه با وقاحت ملموسند

                                                                            و دندانهاشان

                                                                         برای طعمه ی مشترک آواز می خوانند

                                                                   در شبهای تنهایی من

                                                                            هر شب

                                                                    افریته های بدگل

                                                                    از خشم عاشقانه هایم

                                                                           برایم طناب دار می بافند

                                                                   آری

                                                                      تنها از خشم دلنوشته هایم

                                                                   غافل از اینکه

                                                                           من تا همیشه

                                                                            چشم بر طعمه ی لذیذشان بسته ام

                                                                                                                      تا همیشه . . .

                                 

نوشته شده توسط . بانوی بیدل . در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387 ساعت 4:21 | لینک ثابت |

درباره وبلاگ
وطن نام تو نام نامداران
همه فصل تو باد نو بهاران
وطن
سبزی
سپیدی
سرخ گونی
مبادا دشمنت را جز زبونی

فهرست اصلی
بزرگان
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی
استاد بهرام مشیری
دکتر ناصر انقطاع
خیام نیشابوری
حافظ شیرازی
سعدی شیرازی
فروغ فرخزاد
سهراب سپهری
نادر نادرپور
پیوندها
بانوی بیدل
سیاوش
ایراندخت.ماندانا.
نوشته های من.اسماعیل.
رازقی.بابک.
قاب رویا .علی.
هوای دل.بیدل
عشق صلح اندیشه. راحیل نازنینم.
نجوای ابدی .گارودمانا.
راحیل نازنینم.
سعید و سپیده
توکا
نرگس
انتظار.مهسا.
عاشق تنها .علی.
تسخیر ناپذیران.امینه.
گل آفتابگردون
عارفانه ها.عاشقانه ها
ماه پیشونی
ترجمان لحظه های آبی دل. آرا.
سیاه خانه .محمدرضا لطفی.
شاندل.مرتضی نجفی پور.
دل شکسته.امیر.
دروغگو .نفس.
نوشته های یک بی دین.سامان.
نفرت.فرشاد.
آیینه.سایت نشریه ی بیداری.
شعر و داستان .محمد رضا غلامی.
چو ایران نباشد تن من مباد. آرش.
نسل سوخته .دنیل.
زندان.بردیا.
دختر آتش.آتوسا.
سازمان منطق
فریاد خاموش. آزاده .
مهر خورشید .سرباز کوروش بزرگ .
تمنا
آرش